Ten tekst został pierwotnie opublikowany na stronie Peach. Dowiedz się więcej o rebrandingu z Peach na Cape.io.
Kiedy Shelby Akosa była w zeszłym roku na festiwalu Cannes Lions, zauważyła, że wielu prelekcjom towarzyszyło tłumaczenie na język migowy, podczas gdy agenda festiwalu mocno koncentrowała się na szeroko pojętej różnorodności i inkluzywności. Warto więc zauważyć, że na rynku brytyjskim, gdzie organizacja charytatywna zajmująca się utratą słuchu RNID szacuje, że 1 na 5 osób żyje z utratą słuchu, tylko około 20% treści ma napisy. Liczba treści z audiodeskrypcją jest jeszcze niższa, co oznacza, że znaczna ich część jest niedostępna dla osób niewidomych i słabowidzących.
Zwiększona dostępność przybiera dwie formy: napisy dla osób z niepełnosprawnością słuchu oraz audiodeskrypcje dla osób z niepełnosprawnością wzroku. Napisy, znane również jako closed captions, opierają się na skrypcie tekstowym. „Closed captions nie są po prostu wtopione w obraz i wymagają szczególnej uwagi oraz wiedzy, aby mieć pewność, że respektują oryginalny tekst, ale nie nakładają się na elementy wizualne, które mogą być kluczowe dla przekazu. Może być również wymagany określony kod kolorystyczny” — wyjaśnia Elisabetta Pozzi.
Audiodeskrypcje są jeszcze bardziej czasochłonne i subiektywne, wymagają bowiem produkcji pliku audio, który można włączać i wyłączać. Audiodeskrypcje są także bardziej kreatywne — wymagają dbałości o szczegóły, aby odpowiednie części reklamy zostały przekazane i aby użyto właściwego głosu reprezentującego markę. W tym przypadku kluczowe jest dopracowanie skryptu.
Shelby, która zasiada również w Komitecie Sterującym Adtext — wspólnym przedsięwzięciu z Peach, które dostarcza napisy nadawcom — mówi: „Nasze dane pokazują, że 1 na 6 osób w Wielkiej Brytanii korzysta z napisów, czyli 10,9 miliona osób lub 17% populacji”. To znacząca liczba, zwłaszcza w porównaniu z tym, jak niewiele treści w ogóle jest dostępnych z napisami. Elisabetta zauważa: „Na przestrzeni lat rośnie potrzeba tworzenia bardziej dostępnych kampanii dla zróżnicowanych użytkowników. We Włoszech co najmniej 10% populacji ma niepełnosprawność słuchu. Oglądają telewizję i zwykle nie mają dostępu do reklam podczas oglądania programu z napisami, ale są konsumentami tak samo jak reszta populacji”.
Napisy nie są tylko dla osób niedosłyszących. Są niezbędne, gdy jest dużo hałasu, na przykład w pubie albo w zatłoczonym pomieszczeniu. Są konieczne, gdy wymagana jest cisza, na przykład w recepcjach. Napisy są także powszechnie używane przez osoby w wielokulturowych gospodarstwach domowych, gdzie angielski nie musi być pierwszym językiem wszystkich domowników.
W Wielkiej Brytanii napisy funkcjonują od lat 2000., a Peach uruchomiło Adtext wspólnie z The Mill już w 2008 roku. Platforma Peach umożliwiła branży dostarczanie napisów do Wielkiej Brytanii, Irlandii, Francji, Brazylii, Australii i Nowej Zelandii. W Kanadzie napisy są obowiązkowe. Reszta świata jest pod tym względem dość daleko w tyle. „Nie wszyscy nadawcy i nie wszystkie kraje są gotowe pracować z konkretnymi plikami, które są potrzebne do dostarczania closed captions. Technologia musi być gotowa do zarządzania tymi plikami. W Hiszpanii i Szwecji jesteśmy na wcześniejszym etapie, ale teraz stawiamy pierwsze kroki z nadawcami” — dodaje Elisabetta. Japonia również zmierza w kierunku napisów, a Peach jest w trakcie ułatwiania tego procesu w regionie zarówno agencjom kreatywnym, jak i reklamodawcom.
„Przypuszczalne powody, dla których nie widzimy więcej napisów w reklamie, sprowadzają się do różnych rodzajów treści. Reklamy dla dzieci nie dostają napisów, ponieważ dzieci mogą nie być w stanie ich przeczytać. Zwiastuny filmowe rzadko mają napisy, a może to wynikać z liczby zwiastunów albo założeń dotyczących widowni kinowej. Niektórzy reklamodawcy rezygnują z tego, ponieważ wiele informacji jest dostępnych na ekranie” — mówi Shelby.
Kontynuuje: „Jedną rzeczą, którą reklamodawcy mogliby robić częściej, jest oglądanie reklam z wyłączonym dźwiękiem; to świetny test papierka lakmusowego. Ile komunikacji odbierasz wyłącznie z obrazu? Jeśli na tej podstawie nie wiesz, co się dzieje, powinieneś dodawać napisy do reklam”. Marki muszą dziś zastanowić się, jak będą wyglądać, jeśli i kiedy ktoś włączy napisy, a ich reklama okaże się jedyną bez napisów wśród tych z napisami; prawdopodobnie negatywnie wpłynie to na postrzeganie marki w i tak już niepewnym czasie.
Musimy zadać sobie pytanie, dlaczego więcej reklam nie ma napisów, zwłaszcza że na rynkach brytyjskim i francuskim ta praktyka „pozwala im dotrzeć do dodatkowych 10% odbiorców”, według Elisabetty. Shelby mówi, że najczęściej sprowadza się to do budżetów produkcyjnych. „Widzimy, że reklamodawca chce to zrobić, nadawca jest gotowy przyjąć closed captions, ale brakującym elementem jest budżet produkcyjny, aby to zrealizować. Wyzwanie, jak ja to widzę, polega na tym, aby marki zadbały o pozycję w budżecie od samego początku — nie na końcu — aby mieć pewność, że tworzona reklama jest dostępna dla wszystkich”.



























































































