Wkręcić się w Hustle Culture? Nie tak szybko.

W tym artykule przedstawiamy wypowiedzi naszych własnych ekspertek: Shelby Akosy, Emily Young (VP of Global Growth), Lolly Mason (UK&I Sales Director, Creative Industries), Global Partnerships Lead oraz Zoë Smits (Communications & PR Manager), które rozmawiają o kulturze ciągłej pracy (hustle culture) i znaczeniu równowagi między życiem zawodowym a prywatnym.

Wejść w to na całego (Lean in)? Nie, to nie jest krok taneczny!

W 2013 roku Sheryl Sandberg, dyrektor biznesowa i ówczesna COO Facebooka (obecnie Meta), napisała światowy bestseller Lean In: Women, Work, and the Will to Lead (Włącz się do gry: Kobiety, praca i pragnienie sukcesu). Książka opisywała wyzwania, przed którymi stoją kobiety na rynku pracy i podczas wspinania się po przysłowiowych szczeblach kariery, szczególnie w branży technologicznej. Przedstawiono w niej studia przypadków i przykłady wskazujące na to, że kobiety są często pomijane, niedoceniane lub zniechęcane do ubiegania się o to, na co zasługują, a nawet do chcenia czegoś więcej. Rozwiązaniem zaproponowanym przez Sandberg było „włączenie się do gry” (lean in) – mentalny reset, który miał pomóc kobietom okiełznać swoją siłę i przełożyć ją na osobisty awans w miejscu pracy. Zaraz po opublikowaniu książki rozpoczęła się fala krytyki, w której wytykano, że autorka wymaga od kobiet poświęcenia równowagi między pracą a życiem prywatnym na rzecz jednej, określonej wizji sukcesu. 

Dekadę później filozofia „lean in” przekształciła się w coś jeszcze bardziej obciążającego: hustle culture. Choć nie ma ona jednej definicji, hustle culture to ogólne określenie na częstą pracę po godzinach, ciągłe zgadzanie się na kolejne zadania i czynienie z pracy centrum swojego życia. Robi się to, ponieważ ludzie funkcjonujący w tej kulturze wierzą, że w ten sposób osiągną sukces – ale co z ludźmi wokół nich? Hustle culture jest dziś nazywana „kulturą wypalenia” – i nic dziwnego!

Koniec z pracą od 9 do 17… Pozytywne działania mogą zrodzić się z trudnych czasów.

Shelby dodaje: „Chcemy otworzyć tę dyskusję – jako kobiety możemy najlepiej przysłużyć się sprawie, nie tylko głosując w kwestiach dotyczących kobiet. Najpilniejszym wyzwaniem i szansą w tej chwili jest równowaga między pracą, życiem prywatnym a rodziną. Ale to dotyczy nie tylko kobiet. Chociaż to my stoimy na czele tej inicjatywy, zwłaszcza że jest to artykuł dla Digital Women, zastanawiam się, czy kobiety są bardziej skłonne do poruszania tego tematu. Mimo to, sprawa dotyczy również mężczyzn – chcemy większej elastyczności i zrozumienia dla każdego. Powoli zmierzamy w tym kierunku.

„Koncepcje lean in i hustle culture mogą nieść ze sobą podtekst, że każda dodatkowa chwila, jaką dysponujesz, jest »nieproduktywna« i powinna być wykorzystana do rozwoju kariery. Poświęcenie równowagi między pracą a życiem prywatnym jest tutaj kluczowym punktem, ponieważ jedynymi celami są sukces i korzyści finansowe. Od czasu pandemii obserwujemy bardzo pozytywny zwrot w kulturze pracy. Zapewne wszyscy mamy już dość słuchania o pandemii, ale prawda jest taka, że prawie dwa lata lockdownu zasadniczo zmieniły nasz stosunek do pracy. Chociaż długie godziny pracy mogą nadal być w modzie, dojazdy odeszły w niepamięć; wiele osób przyzwyczaiło się do spędzania czasu z rodziną i na realizacji swoich pasji. Nieuchwytna dotąd równowaga między pracą a życiem prywatnym uległa przesunięciu”.

Mniej pędu, więcej zrozumienia

W 2021 roku badanie ADP Research Institute wykazało, że 1 na 10 pracowników w 17 krajach deklarował pracę o 20 godzin dłuższą niż zakładała ich umowa. Czy zatem hustle culture próbuje przekonać ludzi, że wartość tkwi w ponadprzeciętnych osiągnięciach, definiowanych przez długie godziny pracy i kompromisy kosztem życia prywatnego? Co jest złego w angażowaniu maksymalnego czasu i wysiłku w pracę? Słyszę to pytanie – nic, ale tak naprawdę chodzi o to, gdzie pracodawcy i pracownicy powinni wyznaczyć granicę, a to będzie wyglądać inaczej dla osób w różnym wieku i różnej płci. Niezależnie od tego, czy jesteś młodą osobą dopiero wchodzącą do branży i próbującą budować swoją karierę, czy wracasz z urlopu macierzyńskiego lub tacierzyńskiego, czy po prostu NIE SĄDZISZ, ŻE JESTEŚ TOWARZYSKI i nie chcesz iść do pubu świętować sukcesu – musi pojawić się więcej zrozumienia.

Lolly komentuje: „Oczywiście ważne jest, aby na wczesnym etapie kariery zbudować fundamenty i zaznaczyć swoją obecność w miejscu pracy, ale nie kosztem zdrowia i życia domowego – co wielu z nas, jestem pewna, robiło w przeszłości. Jednak równie ważne jest rozwijanie i utrzymywanie kariery w miarę upływu lat, gdy pojawiają się zobowiązania rodzinne lub inne życiowe wyzwania. Kiedy stawiamy na pierwszym miejscu hustle culture, cierpi na tym nasze zdrowie i zobowiązania poza pracą – zmieńmy to”.

Ta „nieustanna kultura pędu” może działać na niekorzyść mężczyzn. Na urlop ojcowski przeznacza się dwa tygodnie. Firmy, które oferują więcej niż ustawowe minimum, odnotowują niewielkie zainteresowanie, a mężczyźni powołują się na obawy związane z wizerunkiem, jaki wykreują, odsuwając się od swoich obowiązków zawodowych na rzecz opieki nad dzieckiem – boją się na przykład, że zostaną uznani za słabych lub mniej zaangażowanych w swoją karierę. Miejsca pracy, które oferują rażąco zróżnicowany wymiar urlopu rodzicielskiego, mogą wysyłać sygnał, że mężczyźni – lub rodzice niebędący matkami biologicznymi – nie są lub nie powinni być tak samo zaangażowani w pierwsze miesiące życia dziecka. Tworzy to stygmatyzację, która powstrzymuje ich przed korzystaniem z urlopu lub ubieganiem się o większy wymiar urlopu rodzicielskiego dla wszystkich. Niemniej jednak niektóre organizacje oferują wspólny urlop rodzicielski i inne świetne benefity, więc warto zbadać te możliwości. 

Lolly dodaje: „Zarządzałam wieloma zespołami – zróżnicowanymi pod względem płci i wieku – i w niektórych poprzednich firmach doświadczyłam sytuacji, w których koledzy obawiali się prosić o wolne na sprawy rodzinne lub osobiste, co było szkodliwe, szczególnie dla mężczyzn. Wszyscy jesteśmy ludźmi i wszyscy mamy życie poza pracą, a niektóre firmy rozumieją to lepiej niż inne. Chodzi tu również o to, jak czuje się pracownik, dlatego ważne jest, aby firmy pokazywały i umożliwiały bardziej elastyczne podejście – nie tylko eliminując uprzedzenia wynikające z tych toksycznych przekonań kulturowych, ale tworząc bardziej elastyczne, bezpieczne środowisko. Cieszę się, że dzisiejsze firmy traktują to poważnie, ale ogólnie jest jeszcze wiele do zrobienia”.

Elastyczne miejsce pracy przyszłości: zrównoważone, inkluzywne i wolne od oceny

Branża technologiczna jest tradycyjnie zdominowana przez mężczyzn. Obecne dane pokazują, że tylko 19% pracowników sektora technologicznego w Wielkiej Brytanii to kobiety, w porównaniu do 49% kobiet na całym rynku pracy. Według Tech Nation tylko 22% dyrektorów ds. technicznych to kobiety. To problem, ponieważ oznacza to, że większość firm technologicznych jest zarządzana przez mężczyzn dla mężczyzn. 

Emily powiedziała: „Naiwnością jest sądzić, że z biegiem czasu ludzie nie staną się jeszcze bardziej wrażliwi na wkraczanie pracy w ich życie prywatne. Naiwnością jest również myślenie, że osoby starsze, wracające do pracy lub te, które w niektóre dni mogą wyjść z biura wcześniej, są przestarzałe lub po prostu nie nadają się do tej pracy – to tutaj niektóre zespoły zawodzą w swoich ocenach. Wszyscy gramy w tej samej lidze na dłuższą metę: wysocy, niscy, starsi, młodzi, kreatywni, analityczni, introwertycy czy ekstrawertycy – każdy z nas ma coś do wniesienia. Tak, wszyscy możemy pracować ciężko, ale róbmy to we właściwy sposób i róbmy to razem”.

Badania pokazują, że kobiety nadal wykonują większą część prac domowych i biorą na siebie większą odpowiedzialność za opiekę nad dziećmi. W miarę jak branża dojrzewa, do głosu dochodzi kolejny temat: menopauza. Niedawno widzieliśmy, jak np. Saatchi & Saatchi upamiętniło rocznicę wyroku w sprawie Roe v. Wade Reklamą „W ciąży”, aby wesprzeć prawa kobiet, ale wciąż mamy przed sobą daleką drogę.

Badanie Gartnera z 2021 r. dotyczące doświadczeń pracowników cyfrowych (Digital Worker Experience Survey) wykazało, że 43% respondentów uważa, iż elastyczne godziny pracy pomogły im osiągnąć większą produktywność, podczas gdy 30% respondentów stwierdziło, że krótszy czas dojazdów lub ich brak pozwolił im pracować wydajniej. Mając to na uwadze, branża musi przestać narzucać, kto może korzystać z elastycznej pracy. Każda osoba jest wielowymiarowa i ma życie poza pracą, o którym pracodawcy nigdy nie będą wiedzieć (i nie powinni). Branża może przyciągać i zatrzymywać jeszcze więcej talentów, osiągając jednocześnie znakomite wyniki, poprzez przyznanie pracownikom elastyczności i swobody w kształtowaniu swoich ról. Zamiast ulegać hustle culture, przyjmijmy bardziej holistyczne podejście do pracy i życia. 

Zoë dodała: „Myślę, że ważne jest, aby mieć czas na odprężenie, naładowanie baterii i poświęcenie wolnego czasu na hobby i przyjaciół. Kiedy jestem w lepszej formie psychicznej dzięki ćwiczeniom fizycznym, spędzaniu czasu z przyjaciółmi lub rodziną, czy też czytaniu, czuję, że wnoszę więcej energii i pozytywnego nastawienia do pracy. Z perspektywy kariery, networkingu i zdobywania nowych pomysłów i możliwości na przyszłość, nie dzieje się to wyłącznie w pracy, ale w jeszcze większym stopniu podczas Twojego »wolnego« czasu”.

Ten artykuł pierwotnie ukazał się w New Digital Age, przeczytaj go tutaj.